Boşluk İlerliyor — Leyla Ersen Kılınçkaya

Zihnin kendini kapattığı bir oda.

Leyla Ersen Kılınçkaya’nın mekânsal yerleştirme ve katılımcı performans alanı olarak tasarladığı sergi, günümüz dünyasının giderek distopik bir biçim almasıyla bireyin yaşadığı kaygı, baskı ve umutsuzluğun yarattığı zihinsel yorgunluğa ve yabancılaşma hissine odaklanıyor.

Bu temayı, Türk edebiyatında en derinlikli işleyen metinlerden biri olan Oğuz Atay’ın Korkuyu Beklerken öyküsüne atıfta bulunarak, sergi mekânını zihnin kendini kapattığı bir daire/oda olarak kuruyor. UNITE’ın bir zamanlar banka kasası olan sergileme alanı, izleyiciye fiziksel olarak da kapalı kalma olasılığını hissettirirken; korunma ihtiyacı, saklanma, hafıza, aşırı düşünme, otosansür ve özyıkım kavramları üzerinde duruyor.